நவம்பர் 3 ஆந்திகதி சர்வதேச தம்பதிகள் தினம். உண்மையில் இப்படியொரு தினம் இங்கு கடைபிடிக்கப்படுவதை இப்போது தான் அறிகின்றேன். வியப்பாகவும் பார்க்கின்றேன். இதனை முன்னிட்டு என்னுடைய விரிவுரையாளர்கள் (தம்பதி) சில மாணவர்களை தங்களது வீட்டில் ஒழுங்குசெய்திருந்த இராவுணவிற்கு அழைத்திருந்தார்கள். பல்கலைக்கழகத்திலும் இவர்கள் இருவரது அன்னியோன்னியத்தினை நாம் பார்த்திருக்கின்றோம். சில நேரங்களில் எங்களுக்குள் பகிடியும் செய்துகொள்வோம். இங்கு விருந்தின் போதும் அதன் நீட்சியை , இன்னுமொரு பரிணாமத்தினை எம்மால் அறியமுடிந்தது.
சின்ன வயதில் வீட்டில் நாம் சகோதரர்கள் அடிபட்டு நிற்கும் போது புகார் அம்மாவிடம் செல்லும். அம்மா வழமையாக இப்படியான சண்டைகள் நடக்கும் போது முரண்படுகின்ற அனைவருக்கும் முதலில் முதுகில் ஒவ்வொன்று வைப்பார். பின்னர் சிறிது நேரங்கழித்து விசாரணை தொடங்கும். இறுதியில் வயதில் மூத்தவனான நீ விட்டுக்கொடுத்திருக்கலாம் நம்மட சகோதரம் தானே என்று மூத்தவர்களுக்கும் வயதில் சின்னாக்கள் பெரியவர்கள் சொன்னால் கேட்கனும். மூத்தாக்களுக்கு கைநீட்டக்கூடாது என்று விசாரணை முடிவில் தீர்ப்பும் முதுகில் குத்தும் விழும். கூடவே தன்னுடைய பார்வையில் யார் பக்கம் பிழை இருக்கின்றதோ அவரை மற்றவரிடம் மன்னிப்பு கேட்கசொல்வார். கட்டிப்பிடிக்க சொல்வார். கன்னத்தில் முத்திடமிடச்சொல்வார்.
இதுவே கொஞ்சம் பெரியவர்களானதும் அம்மாவிடம் கூறினால் முதுகில் வாங்க வேண்டும் என்பதால் நமக்குள் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க ஆரம்பித்தோம். அதில் அணைத்தல் இருந்தது. முத்தமிடல் தொலைந்து போய்விட்டது. பதின்ம வயதில் சண்டையிட்டால், கருத்து வேறுபாடென்றால் ஆளாளுக்கு கொஞ்சநேரம் கதைப்பதில்லை. கட்டிப்பிடித்தல் ஒருவித வெட்ககேடாகிப்போனது. பின்னர் வயதேற சண்டையென்பது என்னளவில் அழுகையில் முடியும் என் சகோதரர்கள் ஆண்கள் அல்லவா அழுவதில்லை ஆனால் வெளியில் சில நேரம் போய்விட்டு வருவார்கள். அதுவே பின்னர் சிறகு முளைத்து அவரவர் படிப்பு , பல்கலைக்கழகம் என ஆரம்பித்த போது சிறு சிறு பிரிவுகள் ஆரம்பித்தன. ஏதாவதென்றால் மன்னிப்பு கேட்டு குறுஞ்செய்தி அனுப்புவது என்றாகிப்போனது. இதே பாடசாலையில் சக மாணவர்களுடன் முரண்பாடுகள் வரும் போது இறுதில் கைகுலுக்கலில் முடிவுறும்.
இப்போதெல்லாம் மன்னிப்பு, ஒருவர் மீதுள்ள அன்பு என்பவற்றினை விடவும் ஈகோ தான் அதிகமாகிவிட்டதாக தோன்றுகின்றது. முதல் பந்தியில் குறிப்பிட்ட அந்த தம்பதிகளிடம் இதே கேள்வியைக் கேட்டேன். நாங்கள் இருவரும் நமக்குள் தோற்றுப்போவதை பெரிதாக எடுப்பதில்லை. நம்மவர்களிடம் தானே தோற்றுப் போகின்றோம் என்றார்கள். யார் பக்கம் பிழை இருந்தாலும் இருவரும் மன்னிப்பு கேட்பீர்களா? உங்களில் யார் முதலில் ஈகோவை விட்டு உரையாடலை தொடங்குவார்கள்? என்று கேட்டேன். இருவரும் சிரித்துவிட்டு சொன்ன அந்த பதில் என்றும் எனக்குள் அழியாதிக்க வேண்டும் என குறித்துக்கொள்கின்றேன். “யார் சண்டை போட்டாலும் இருவரும் தானே பேசாமல் இருக்கின்றோம். பேசாமல் இருக்கும் போது இருவருக்கும் தானே அது வலிக்கின்றது. இங்கு முதலில் மன்னிப்புக் கேட்பவர் அல்லது முதலில் கதைக்க தொடங்குபவர் ஏமாளி என்றோ முட்டாள் என்றோ நினைத்தால் அது தான் மொக்குத்தனம். இங்கு விட்டுக்கொடுப்பவர்கள் தான் வெற்றி பெற்றவர்கள்” என்றார்கள்.
பொதுவாக குடும்பத்தினர், நண்பர்கள் சூழ இருக்கும் போது உறுத்தாத சில விடயங்கள், காயங்கள் இங்கே தனிமையில் இருக்கும் போது உறுத்துவதையும், வலிப்பதையும் உணர்கின்றேன். அன்றைய பொழுதில் சிலரிடம் மன்னிப்பு கேட்டிருக்கலாமோ என்றும் தோன்றுகின்றது. என்றாலும் ஈகோ என் சட்டையின் நுனியைப் பிடித்திழுத்துக் கொண்டிருப்பதாகபடுகின்றது. சிறுவயதில் இலகுவாகிப்போனதொன்று இன்று கடினமாகியுள்ளது என்றால் அது ஈகோ அன்றி வேறேது. வாய்வரைக்கும் வந்துவிடுகின்ற மன்னிப்புக்கோரல்களை சிலநேரங்களில் விழுங்கித்தொலைக்க வேண்டியுள்ளது. அநேகநேரங்களில் ஈகோவையும் சுயகௌரவத்தினையும் பிரித்துப்பார்க்க முடியாதவளாகிவிடுகின்றேனோ என்றுமிருக்கின்றது.
விருந்தின் இறுதியில் தம்பதியினர் ஓர் கவிதையை வாசித்தார்கள். தேடிப்பார்த்ததில் இது இணையத்தில் உள்ளது. உங்களுடன் பகிர்கின்றேன்.
" If
my words were like a nail
Your feelings were the board
No matter how many times I say I'm sorry
Deep down you still are scored
I never meant to hurt you
I'll never understand
We've been through so much together
What I'd give to take your hand!
You know you are my best friend
My soul is empty and lost
I was so hurt and angry
Not knowing what it cost
Darling, don't give up yet
Please believe in me
I will show you what love is
Give me time and you will see "
Your feelings were the board
No matter how many times I say I'm sorry
Deep down you still are scored
I never meant to hurt you
I'll never understand
We've been through so much together
What I'd give to take your hand!
You know you are my best friend
My soul is empty and lost
I was so hurt and angry
Not knowing what it cost
Darling, don't give up yet
Please believe in me
I will show you what love is
Give me time and you will see
Sean O'Brien. "Shallow Sorry." Family Friend Poems, July 30, 2010. https://www.familyfriendpoems.com/poem/shallow-sorry
Your feelings were the board
No matter how many times I say I'm sorry
Deep down you still are scored
Sean O'Brien. "Shallow Sorry." Family Friend Poems, July 30, 2010. https://www.familyfriendpoems.com/poem/shallow-sorry
Your feelings were the board
No matter how many times I say I'm sorry
Deep down you still are scored
I never meant to hurt you
I'll never understand
We've been through so much together
What I'd give to take your hand!
You know you are my best friend
My soul is empty and lost
I was so hurt and angry
Not knowing what it cost
Darling, don't give up yet
Please believe in me
I will show you what love is
Give me time and you will see
Sean O'Brien. "Shallow Sorry." Family Friend Poems, July 30, 2010. https://www.familyfriendpoems.com/poem/shallow-sorry
Your feelings were the board
No matter how many times I say I'm sorry
Deep down you still are scored
I never meant to hurt you
I'll never understand
We've been through so much together
What I'd give to take your hand!
You know you are my best friend
My soul is empty and lost
I was so hurt and angry
Not knowing what it cost
Darling, don't give up yet
Please believe in me
I will show you what love is
Give me time and you will see
Sean O'Brien. "Shallow Sorry." Family Friend Poems, July 30, 2010. https://www.familyfriendpoems.com/poem/shallow-sorry
No comments:
Post a Comment