குடையில்லா நேரத்து மழை நீ
கரு முகில் இல்லாத
மின்னல் வெட்டாத வானத்திலிருந்து
சடாரென என் மேல்
கொட்டிவிடுகின்றாய் அன்பே...
தலையில் தண்ணீர் பட்டதும்
மூச்சுத்திணறி
சிலிர்த்துக்கொள்ளும்
குழந்தையாகிப் போகின்றேன் நான்....
மற்றும் படி
துகள் போல மிதக்கின்ற - என்
மனதை
எப்படி தான் மீட்டுக்கொள்வேன்...?
அனலிலும் புனலிலுமாக தடுமாறி
தொலைகின்றது மனம்
சொன்னால் மட்டும் - என்
சொல்லை கேட்டுவிடவா போகிறது
இந்த மானங்கெட்ட மனம்!
02.10.2026 @17.34
No comments:
Post a Comment